Weryfikacja okładzin ciernych, tarczy sprzęgłowej i otworów pod nity
Okładziny cierne tarczy sprzęgłowej wymienia się na nowe gdy są one przede wszystkim:
- zużyte do tego stopnia, że główki .nitów znajdują się w jednej płaszczyźnie z okładzinami, a grubość okładzin jest mniejsza niż 2 mm,
- zużyte nierównomiernie na obwodzie lub mogą też mieć pęknięcia, wyrwania lub wykruszenia,
- zanieczyszczone olejem lub smarem. Tarcza sprzęgłowa nie może wykazywać w czasie prób bicia poosiowego. Jeśli wartość tego bicia mierzona na promieniu ok. 100 mm przekracza 0,5 mm względem osi otworu wielowypustowego, tarczę taką kwalifikuje się od razu do naprawy poprzez prostowanie i przetaczanie na tokarce. Próbę bicia tarczy można przeprowadzić za pomocą bardzo prostego przyrządu. Otwory pod nity w piaście tarczy zowalizowane z powodu obluzowania się połączenia rozwierca się na większy wymiar i stosuje nity o odpowiednio dobranej średnicy. Zużycie rowków wielowypustowych jest podstawą do uznania piasty za nieprzydatną do dalszego użytkowania. W czasie weryfikacji określa się ponadto stopień zużycia dźwigienek sprzęgła oraz ustala się ich twardość. Jeśli w miejscu współpracy tych dźwigienek z pierścieniami oporowymi powstało zużycie przekraczające 0,3 mm, dźwigienki napawa się, a następnie nawęgla na głębokość ok. 0,3 mm i hartuje do HRG = 45
-50. Dźwignie z objawami pęknięć wymienia się na nowe.